-
Lees verder: De beige deken
Haar aanraking stopt zonder aankondiging. De kou ontwaakt me uit iets dat tussen waken en slapen zit en er loopt een rilling over mijn rug. Langzaam open ik mijn ogen, draai mijn hoofd naar links en zie de gigantische beige deken die mij eerder warm hield. Achter de deken zie ik vaag haar silhouet. Ze…
-
Lees verder: Kusje erop
Het geluid van een krijsend kind verstoort mijn dagelijkse wandeling. Ik zet mijn podcast op pauze en zoek waar het geluid vandaan komt. Mijn oog valt op een meisje aan de overkant van de straat. Vacuüm verpakt in een dikke winterjas. Ik gok dat ze een jaar of 4 is. Ze ligt hulpeloos op de…
-
Lees verder: Haast
Het is zaterdagmiddag 14.10 en ik stap op de fiets. Om 14.40 gaat mijn trein naar Den Haag. Ik moet een show lopen vanavond. Zo één waar je jezelf in handgemaakte designerstukken en op torenhoge hakken voor de leeuwen gooit op een catwalk. Af en toe leuk, niet altijd. Ik parkeer mijn fiets in de…
-
Lees verder: Onbevlekt
”Ik reken straks af!” Hij stapt van de scooter en loopt zelfverzekerd richting het station. De ogen van een voorbijganger branden in mijn rug. Hij kijkt naar me met zijn handen in zijn zakken en ik vraag me af wat hij denkt. Ik doe mijn jas wat verder dicht en draai de scooter om. Terug…
-
Lees verder: Saté prikkers
“Debiel”, hoor ik op luid volume door de kamer galmen als ik wéér een doosje mini saté prikkers uit de kast laat vallen. Ze staan al minstens een jaar op dezelfde plek en na elke val zet ik ze keurig op dezelfde plek terug. Hardleers. Tikkeltje eigenwijs. Ik kijk naar de vloer en zie minstens…
